Vanaf 1940 stonden in de bevolkingsregisters van Nederlandse gemeenten, op de zogenaamde persoonskaarten (ook: persoonsgezinskaarten), de gegevens van allen die in die gemeente woonden. Iedereen die in Nederland verbleef moest sinds januari 1940 geregistreerd staan in een bevolkingsregister. De gegevens van de persoonskaarten werden gebruikt voor het persoonsbewijs dat vanaf 1941 voor alle Nederlanders, ouder dan 14 jaar, verplicht was. Joden, die al sinds 1940 apart geregistreerd stonden in de bevolkingsregisters, moesten zich na 27 januari 1941 bij hun gemeente aanmelden als jood. Zij kregen de letter 'J' gestempeld in hun persoonsbewijs. Omdat het systeem van de persoonskaarten en persoonsbewijzen de registratie en vervolging van joden in Nederland gemakkelijk maakte, zijn door het verzet plannen gemaakt om de bevolkingsregisters te vernietigen. Het meest bekend daarvan is de aanslag op het register in Amsterdam, aan de Plantage Kerklaan, op 27 maart 1943.
Wijsmuller-Meijer, Geertruida (Truus) (1896-1978)
Lodewijk Hartog Sarlouis (Amsterdam, 28 februari 1884 - Auschwitz, 26 oktober 1942), zoon van diamantbewerker Hartog Sarlouis en Esther de Vries, werd opgeleid aan het Nederlandsch Israëlietisch Seminarium. Vanaf 1906 was Sarlouis docent bij het godsdienstig genootschap Bet Hamidrasj in Amsterdam. In 1912 werd hij aangesteld als rabbijn van de NIHS van Amsterdam. Sarlouis trouwde in 1912 met Lea Asscher (1887-1942), met wie hij drie kinderen kreeg. Sarlouis vervulde vele bestuursfuncties. Zo was hij voorzitter van de orthodoxe 'Centrale Organisatie voor Religieuse en Moreele Verheffing der Joden in Nederland', en vanaf 1928 was hij vice-voorzitter van de S.A. Rudelsheimstichting in Hilversum. In 1936 werd Sarlouis tot opperrabbijn van Amsterdam benoemd. In februari 1941 werd hij lid van de Joodse Raad. Hij weigerde in eerste instantie. Ondanks zijn positie werd hij vroeg opgepak. Op 22 oktober 1942 werd hij met zijn gezin naar Westerbork gebracht, om enkele dagen later in de omgeving van Auschwitz te worden vermoord.
Hans Günther Beck (Berlijn, 22 februari 1909 - Auschwitz, 31 mei 1944)
Irene Gutmann (Berlijn, 23 juli 1929 - Mauthausen, 21 mei 1945)
Inhoud o.a.: --- 1. Brief van zuster (?) de Vries aan M. Houbolt, directeur van het vluchtelingenkamp, waarin ze schrijft over de jonge vluchtelingen, die zijn verhuisd naar een ander adres --- 2. Aantekeningen van besprekingen met de heer H. Sieperda over de op te nemen kinderen en met de Gemeentelijke Geneeskundige Dienst (GGD) over de financiering en personeelsbezetting, november 1938 --- 3. Rapporten met bijlagen van de Quarantaine Inrichting Amsterdam - Internering Joodse Vluchtelingen, 27 november t/m 26 december 1938 --- 4. Verslag v. bespreking Commissie Quarantaine Inrichting met de heren mr. Smeets en Sieperda, 9 december 1938. Het gaat om de taken van de Commissie van Advies en Bijstand. De heer M. Houbolt is Rijksbeheerder van het Joodse vluchtelingenkamp. Er is ook een Commissie voor de Kinderalija, die kinderen uitzoekt die in aanmerking komen om opgeleid te worden voor Palestina. Punt 3 van het verslag meldt dat "de verpleging moet zijn op den rand van het voldoende..." --- 5. Leidraad Interne Samenwerking (+ doorslag), 16 december 1938 --- 6. Brief (+doorslag) van Rijksbeheerder M. Houbolt aan de voorzitter van de Commissie van Advies en Bijstand waarin hij zich verdedigt tegenover kritiek. Uit de brief blijkt dat hij de zorg voor rond 200 Joodse gevluchte kinderen heeft, 19 december 1938 --- 7. Duitstalige brief, gericht aan de heer Houbolt, zuster de Vries en de heer Dijksterhuis van 14 jongeren, die van het vluchtelingenkamp Zeeburgerdijk naar Rotterdam zijn verhuisd. Zij bedanken de genoemde personen voor hun vriendelijke en goede verzorging, die ze nooit zullen vergeten. Dan beschrijven zij hun nieuwe onderkomen en ondertekenen met hun naam, 21 december 1938 --- 8. Brief van Max Rothschild uit Bussum aan Herrn Direktor Houbolt waarin hij hem zeer bedankt, dat hij zo goed voor zijn dochter Edith heeft gezorgd, 28 december 1938 --- 9. Brief van J.R. Dijksterhuis uit Hellevoetsluis aan de heer Houbolt, waarin hij zijn nieuwe standplaats, het Joodse vluchtelingenkamp Hellevoetsluis, Debarkementsgebouw, beschrijft, dat onder leiding staat van W.O.J. Böttger. Hij schrijft over personeel dat uit Veenhuizen moet komen, 30 december 1938.
Helmut Danziger (Berlijn, 31 oktober 1922 - Auschwitz, 19 augustus 1942)
Marinus Houbolt (Zevenhoven, 7 december 1896 - Bloemendaal, 26 februari 1975) was van 25 november 1938 tot 25 augustus 1939 leider van het vluchtelingenkamp en Quarantaine-inrichting aan de Zeeburgerdijk te Amsterdam. Hij trouwde op 4 oktober 1923 te Wassenaar met Cornelia Musly.
Correspondentie en andere documenten van personeel en bewoners van het Joods Vluchtelingenkamp Quarantaine-Inrichting Zeeburg, 1938
De Hema (Hollandsche Eenheidsprijzen Maatschappij) werd in 1926, naar buitenlands voorbeeld, opgericht. De Hema was een dochtermaatschappij van Magazijn De Bijenkorf en was bedoeld voor de minder koopkrachtigen. In de winkels waren aanvankelijk alleen producten van 25 en 50 cent te vinden, later ook van 75 en 100 cent. Het eerste filiaal werd in 1926 in Amsterdam geopend, in 1935 waren er al 22 Hema's in Nederland.
Het Comité voor Joodsche Vluchtelingen (CJV) viel onder het Comité voor Bijzondere Joodse Belangen (CBJB), dat was opgericht in 1933. Het was ingesteld door de Israelietische Kerkgenootschappen in Nederland. David Cohen, die secretaris was van het CBJB, werd voorzitter van het Comité voor Joodsche Vluchtelingen. Raphaël Henri Eitje, die werkte voor Hachnosas Ourechim, (een organisatie die hulp verstrekte aan Joodse emigranten) en Gertrude van Tijn-Cohn, (werkzaam voor de Joodse Vrouwen Organisatie) hadden de dagelijkse leiding over het CJV. Het Comité was tot 1939 gevestigd op het 's Gravenhekje 7 in Amsterdam, daarna verhuisde het naar de Lijnbaansgracht 366 (waar later een belangrijk deel van de Joodse Raad zich zou vestigen).
Chanoeka begint op 25 Kislew en duurt acht dagen.
Erna Rechnitz (1921-1998) trouwde met Hans Günther Beck op 6 mei 1942.
Cornelia Musly (Rotterdam, 21 september 1898) trouwde op 4 oktober 1923 in Wassenaar met Marinus Houbolt (1896-1975).
Herbert Hecht (Görlitz, 21 februari 1911 - Sobibor, 2 april 1943)
Truus Wijsmuller-Meijer (1896-1978), regelde eind jaren dertig kindertransporten waardoor duizenden joodse kinderen uit Duitsland en Oostenrijk via Nederland overzee in veiligheid werden gebracht, tot op de dag van de capitulatie. Tijdens de bezettingsjaren zette ze haar reddingswerk grotendeels illegaal voort. Voor het Nederlandse Rode Kruis bracht zij pakketten met medicijnen, kleding en levensmiddelen naar vluchtelingenkampen in Zuid-Frankrijk. Als het even kon, nam ze joodse kinderen mee en smokkelde ze naar Vichy-Frankrijk of Spanje. --- In 1942 zat ze kortstondig vast in de Euterpestraat. De Gestapo verdacht haar van betrokkenheid bij een operatie om tientallen joden naar Zwitserland te krijgen, maar kon niets bewijzen. Naarmate de oorlog vorderde, richtte Truus zich steeds meer op het organiseren van de voedselvoorziening. Ze stuurde duizenden pakketten naar kampen als Westerbork en Theresienstadt en bezorgde wekelijks eendeneieren aan rusthuizen in Amsterdam. Tijdens de hongerwinter bracht ze vele kinderen uit de Randstad over naar de noordelijke provincies.
Rabbijn Josef Hersch Dünner (ookwel Dinner), niet te verwarren met de bekende opperrabbijn van de Ned. Isr. Hoofdsynagoge Joseph Hirsch Dünner (1833-1911), werd geboren in Amsterdam, op 19 maart 1907. Hij werd voorzitter van de eind 1940 ingestelde Adviescommissie voor het Onderwijs, onderdeel van de Joodse Coordinatie Commissie. In februari 1942 was hij nog nog lid van de Centrale Commissie voor Joods Onderwijs en van de Centrale Culturele Commissie. Hij kwam met zijn gezin om in Auschwitz, op 15 september 1942.
D017106: Correspondentie en andere documenten van personeel en bewoners van het Joods Vluchtelingenkamp Quarantaine-Inrichting Ze [...]
Gerda Friedländer (Berlijn, 13 februari 1921 - Auschwitz, 30 September 1942)